سبب تاليف اين كتاب و كيفيّت حال آن كچون بوذ و سبب تاليف اين كتاب آن بوذ كه در شهور سنهء ثمانين و خمس ماية خذاوند عالم ركن الدّنيا و الدّين طغرل بن ارسلان را هواى مجموعهءى بوذ از اشعار ، خال دعاگوى زين الدّين مىنوشت و جمال نقّاش اصفهانى 34 آن را صورت مىكرد ، صورت هر شاعرى مىكردند و در عقبش شعر مى آوردند و مضاحكى چند مىنوشتند و آن حكايت را صورت رقم مىزذند ، و خذاوند عالم مجلس بذان مىآراست و بلطف طبع مضاحكى چندها ساختى آن را « غيبى » خواندى و بعضى مسموعات را « جيبى » ، در آن حال امير الشّعرا و سفير الكبرا شمس الدّين احمد بن منوچهر شصت كله 35 كه قصيدهء تتماج گفته است حكايت كرد كه سيّد اشرف بهمذان رسيذ در مكتبها مى گرديذ و مىديذ تا كرا طبع شعرست ، مصراعى به من داذ تا بر آن وزن دو سه بيت گفتم ، بسمع رضا اصغا فرموذ و مرا بذان بستوذ و حثّ و تحريض واجب داشت و گفت از اشعار متاخّران چون عمادى « 1 » و انورى « 2 » و سيّد اشرف « 3 » و بلفرج رونى « 4 » و امثال عرب و اشعار تازى و حكم

--> ( 1 ) عمادى شهريارى المتوفّى سنة 582 از اهل رى بوده است ، بيشتر قصايد او در مدح سيف الدّين عماد الدّولة بن فرامرز شاه مازندران است ، تخلّصش از لقب او مأخوذ است ، ولى چند قصيده در مدح سلطان طغرل بن محمّد سلجوقى هم ساخته است ( فهرست نسخ فارسى مؤلّفه ريو ) ( 2 ) اوحد الدّين محمّد انورى المتوفّى بسنة 587 ملك الشعراء سلطان سنجر سلجوقى مشهورتر ازينست كه ذكر كرده شود ( 3 ) مقصود سيّد اشرف الدّين حسن بن ناصر العلوى الغزنوى المتوفّى سنة 565 است ، يكى از شعراء بهرامشاه غزنوى بوده است و هم در وعظ و خطبه يد طولى داشته ، چون بمكّه براى حج رفت و باز ببغداد آمد سلطان مسعود سلجوقى او را تشريف داد ، سيّد اشرف چند قصيده در مدح او گفته است ( فهرست نسخ فارسى مؤلّفه ريو ) ( 4 ) از مشاهير شعراء عصر غزنويه است و قصايد وى در مدح سلطان ابراهيم بن مسعود غزنوى و پسرش مسعود مىباشد ، وفاتش ظاهرا بعد از سنهء 492 واقع شد و او منسوب است برونه كه از توابع لاهور است ( حواشى چهار مقاله )